De tweede helft van de twintigste eeuw veranderde zowel de manier waarop koffie werd bereid als de verwachtingen van de consument. Pompgestuurde espressomachines vormen een belangrijke rode draad. Faema introduceerde in 1961 de E 61 , waarmee een methode werd geïntroduceerd waarbij een elektrische pomp de zetdruk leverde in plaats van dat een barista handmatig een hendel bediende voor elke extractie.
Een ander aspect betreft de koffie zelf. Alfred Peet opende zijn winkel in Berkeley in 1966 , waarbij hij de nadruk legde op vers gebrande bonen en een kenmerkende brandstijl. Deze ontwikkeling hoort thuis in het verhaal van de opkomst van verpakte koffie en handige koffiezetapparaten, en is geen simpel verhaal waarin één soort koffie alle andere direct verdrong.
Deze veranderingen helpen de overlappende keuzes van vandaag te verklaren: supermarktmelanges, buurtbranderijen, espressobars en thuisbereiding voorzien allemaal in verschillende behoeften. Een tijdlijn kan de lancering van een machine of de opening van een winkel markeren, maar kan niet aantonen dat één enkele gebeurtenis de moderne koffiecultuur heeft gecreëerd. Voor lezers die apparatuur of bonen vergelijken, is de nuttige historische vraag wat er veranderde in de bereiding, distributie of verwachtingen – en hoe die verandering de smaak van het kopje beïnvloedde.
Het gesprek
Een goede vraag maakt betere koffie.