Koffie die je in een Amerikaans café koopt, is meestal afkomstig van een gewas dat elders is verbouwd. Koffieplanten hebben geschikte warmte, regenval en groeiomstandigheden nodig, waardoor de commerciële productie beperkt blijft tot bepaalde regio's. Hawaii en Puerto Rico hebben een lange traditie in de koffieteelt, maar de binnenlandse teeltgebieden voorzien slechts in een klein deel van de Amerikaanse consumptie. De naam van een drankje, zoals Italiaanse espresso, geeft niet aan waar de bonen vandaan komen.
Geïmporteerde groene koffie doorloopt vervolgens een hele keten van werkzaamheden binnen de Verenigde Staten. Opslag, transport, branden, verpakken, apparatuur, detailhandel en horeca dragen allemaal bij aan wat uiteindelijk in uw kopje terechtkomt. Daarom is de koffie-economie breder dan de waarde van een geïmporteerde zak bonen. Schattingen van werkgelegenheid en uitgaven beschrijven verschillende onderdelen van die keten en moeten altijd worden gelezen in samenhang met de publicatiedatum.
Voor een koper is de praktische les om drie vragen te stellen: waar is de koffie verbouwd, wie heeft hem gebrand en hoe wordt hij bereid? Een lokale branderij kan geïmporteerde bonen gebruiken en toch lokale service en expertise bieden. Door deze vragen te stellen, krijg je een beter beeld van een product dan af te gaan op de nationale uitstraling van de verpakking.
Het gesprek
Een goede vraag maakt betere koffie.