Pod koniec XIX wieku kawa ściślej połączyła się z produkcją przemysłową. Patent Jabeza Burnsa z 1864 na palaczkę kawy stanowi ważny kamień milowy: maszyny, które mogły opróżniać paloną kawę bez odsuwania całego naczynia od źródła ciepła, przyczyniły się do zwiększenia praktyczności komercyjnego palenia kawy. Pakowanie i dystrybucja sprawiły, że wstępnie palona kawa stała się bardziej dostępnym produktem detalicznym.
Na poziomie gospodarstw rolnych ten okres przedstawia inną historię. Rdza liści kawowca została odnotowana w uprawach kawy na Cejlonie, obecnie Sri Lance, w 1869 i stała się katastrofalnym problemem. Ten epizod pokazuje, że rosnący popyt i inwestycje nie były w stanie wyeliminować ryzyka biologicznego, na jakie narażone są uprawy. Historia rolnictwa to nie tylko historia palarni i marek.
Te dwa wydarzenia należy interpretować łącznie. Niezawodne dostawy palonej kawy zależą zarówno od technologii przetwarzania, jak i rentownych gospodarstw, nawet jeśli klient końcowy widzi tylko opakowanie. Okres ten ostrzega również przed traktowaniem słynnego patentu na maszynę jako całej historii kawy: plantatorzy, pracownicy, sieci transportowe i choroby roślin ukształtowały to, co ostatecznie mogły dostarczyć maszyny.
Rozmowa
Dobre pytanie może pomóc zaparzyć lepszą kawę.