In de late negentiende eeuw raakte koffie nauwer verbonden met industriële productie. Het patent van Jabez Burns op een koffiebrander 1864 is een nuttige mijlpaal: machines die gebrande koffie konden afvoeren zonder de hele brander van de warmtebron te hoeven verwijderen, maakten commercieel branden praktischer. Verpakking en distributie zorgden er vervolgens voor dat voorgebrande koffie een toegankelijker product voor de detailhandel werd.
Op boerderijniveau vertelt deze periode een ander verhaal. In 1869 werd koffieroest gemeld bij geteelde koffie in Ceylon, het huidige Sri Lanka, en dit bleek een verwoestend probleem. Deze episode laat zien dat een toenemende vraag en investeringen de biologische risico's voor een gewas niet konden wegnemen. Landbouwgeschiedenis hoort thuis naast het verhaal van koffiebranders en merken.
Deze twee ontwikkelingen moeten in samenhang worden gelezen. Een betrouwbare aanvoer van gebrande koffie is afhankelijk van zowel verwerkingstechnologie als levensvatbare boerderijen, zelfs als de eindklant alleen de verpakking ziet. Deze periode waarschuwt er ook voor om een beroemd machinepatent te beschouwen als de volledige geschiedenis van koffie: telers, arbeiders, transportnetwerken en plantenziekten bepaalden wat de machines uiteindelijk konden leveren.
Het gesprek
Een goede vraag maakt betere koffie.