Costa Ricaanse koffie wordt vaak omschreven als een heldere kop, met een uitgesproken frisse smaak, een volle body en een fruitige of suikerachtige zoetheid. Het land kent verschillende teeltgebieden, waaronder Tarrazu, West Valley, Alajuela, Heredia, Cartago en Tres Rios. Een nationaal profiel is een uitgangspunt; producenten, verwerkingsmethoden en branders zorgen voor wezenlijke verschillen binnen dat profiel.
De bron bespreekt variëteiten zoals Caturra, Catuai, Bourbon, Villa Sarchi en Gesha, en termen die verband houden met de hoogte waarop de koffie wordt verbouwd, zoals 'Strictly High Grown' of 'Strictly Hard Bean'. Deze labels bieden nuttige context, maar noch een hoogteaanduiding, noch een bekende variëteit garandeert de kwaliteit van een specifieke zending. Vraag naar de daadwerkelijke boerderij of coöperatie, de variëteit (indien bekend), de verwerkingsmethode en informatie over de oogst. Controleer de certificeringsclaims voor de partij in plaats van aan te nemen dat deze voor alle Costa Ricaanse koffie gelden.
Koop koffie met een duidelijke beschrijving van de branding en vergelijk verschillende regio's met dezelfde zetmethode. Noteer de zoetheid, textuur en zuurgraad, in plaats van alleen af te gaan op een fruitige smaakbeschrijving. Als er in de beschrijving gesproken wordt over cascara, schaduwbeheer of producentenorganisaties, maak dan onderscheid tussen de gedocumenteerde praktijken en de algemene achtergrondinformatie. Maak ook onderscheid tussen het land en bedrijven met een vergelijkbare naam: de naam van een koffieketen bewijst op zich niet dat de bonen in Costa Rica zijn geteeld.
Het gesprek
Een goede vraag maakt betere koffie.